Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου είναι από τα πιο μεγάλα και αξιόλογα μουσεία στην Ελλάδα και ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη.

 

Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν αντιπροσωπευτικά δείγματα από όλες τις περιόδους της κρητικής προϊστορίας και ιστορίας, που καλύπτουν περίπου 5.500 χρόνια, από τη νεολιθική εποχή μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους. Κυρίαρχη θέση, όμως, στις συλλογές του κατέχουν τα μοναδικά αριστουργήματα της μινωικής τέχνης, την οποία μπορεί κανείς να θαυμάσει σε όλη της την εξέλιξη. Η συλλογή με τις μινωικές αρχαιότητες είναι η σημαντικότερη στον κόσμο και το μουσείο δίκαια θεωρείται το κατ' εξοχήν μουσείο του μινωικού πολιτισμού.

Κατά τη διάρκεια της ενετοκρατίας εδώ βρισκόταν η καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου.

Καταστράφηκε από το σεισμό του 1856 και ήταν η σπουδαιότερη και πλουσιότερη μονή στην Κρήτη, διακοσμημένη με εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες.Η κατασκευή του μουσείου ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα κι ολοκληρώθηκε το 1940.

Το νέο έργο επέκτασης και εκσυγχρονισμού του μουσείου άρχισε το 2002. Οι  νέες αίθουσες της μόνιμης έκθεσης, δηλαδη η Συλλογή Γλυπτών και η αίθουσα των μιωνικών τοιχογραφιών, είναι ανοικτές για το κοινό με ελεύθερη είσοδο. Παράλληλα συνεχίζει να λειτουργεί η Προσωρινή Έκθεση, με τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου, στην ειδική αίθουσα που έχει διαμορφωθεί στη βόρεια πλευρά του Μουσείου.

 

Ώρες Λειτουργίας:

 


Θερινό:
Από 24 Μαίου έως 30 Νοεμβρίου 2013:
Δευτέρα 13:00 - 20:00
Τρίτη - Σάββατο: 08:00 - 20:00
Κυριακή και αργίες: 08:00 - 15:00

 

Σημαντικά εκθέματα εκθέματα του μουσείου:

 

Τα μαρμάρινα πορτραίτα των ευγενών και μελών της αυτοκρατορικής οικογένειας. Τα περισσότερα από τα πορτραίτα βρέθηκαν στην Γόρτυνα, την πρώτη πρωτεύουσα της Κρήτης.

 

 


Τρία τμήματα αναγλυφικής σύνθεσης με θέμα το κυνήγι και τη σύλληψη ταύρου σε βραχώδες τοπίο με ελαιόδεντρα. Το κυρίως τμήμα, η κεφαλή του ταύρου, αποτελεί κορυφαίο έργο της τεχνοτροπίας του μινωικού νατουραλισμού.

Κνωσός, Ανάκτορο, Νεοανακτορική περίοδος (1600 – 14500 π.Χ.)

 

 

Ο «Πρίγκιπας των Κρίνων» εβληματική εικόνα της μινωικής τοιχογραφίας. Η ανδρική μορφή, που αποτελείτε από τρία μη συνενούμενα τμήματα, απεκονίζεται σε φυσικό μεγέθος. Κατά τον Α. Evans, ανασκαφέα του αωακτόρου της Κνώσου, ήταν «ο Ηγεμόνας της Κνώσου», «ο Βασιλιάς –Ιερέας», προσωποποίση της θρησκευτικής και κοσμικής εξουσίας. Άλλοι μελετητές προτείνουν διαφορετικές ανασυνθέσεις των θραυμασμάτων και ερμήνειες της τοιχογραφίας, σύμφονα με τις οποίες ο «Πριγκιπάς» ερμηνεύεται ως αθλητής, πυγμάχος ή ηγεμόνας σε προστακτική χειρονομία, ενώ το πολυτελές διάδημα αποδίδεται σε ιέρεια ή σφίγγα. Κνωσός, Ανάκτορο, Νεοανακτορική περίοδος (1600 – 1450 π.Χ.).

 

 

 

 


Η γνωστή μορφή της γυναίκας με μεσογειακά χαρακτηριστικά και έντονο μακιγιάζ «Η Παριζιάνα», όπως ονομάστηκε από τον A. Evans. Ίσως ήταν μια προεξάρκουσα ιέρεια. Κνωσός, Ανάκτορο. Τελική Ανακτορική περίοδος (1450 – 1350/1300 π.Χ.).

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

Πήλινο ομοίωμα μινωικής οικίας, Αποδίδονται με λεπτομέρια οι εξωτερικές όψεις και στοιχεία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αγγείο (ρυτό) από ασβεστόλιθο σε σχήμα κεφάλης λέαινας. Κνωσός. Νεοανακτορική περίοδος (1600 – 1500 π.Χ.).

 

 

 

 

 

 

Πολυτελές επιτραπέζιο παιχνίδι, γνωστό ως «Ζατρίκιο», κατασκευασμένο από ενθέματα ελεφαντόδοντου, θαλόμαζας, ορείας κυστάλλου με επικάλυψη φύλλων χρυσού και ασήμιού πανώ σε ξύλινή βάση. Κνωσός. Νεοανακτορικήπερίοδος (1600 – 1500 π.Χ.).

 

 

 

 

 


 

 

 

 

Μοναδικός στο είδος του είναι ο περίφημος δίσκος της Φαιστού με σημεία ιερογλυφικής γραφής και ιδεογραμμάτων. Το περιεχόμενο του δίσκου μας είναι άγνωστο. Φαιστός, Νεοανακτορική περίοδος (1600 – 1500 π.Χ.).

 

 

 

 

 

Σπονδικό αγγείο (ρυτό) από οφείτη σε σχήμα κεφαλής ταύρου. Κνωσός. Νεοανακτορική περίοδος (1600 – 1500 π.Χ.).

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

Ειδώλια της «Θεός των όφεων» από φαγεωτιανή. Το γυμνό στήσος υποδηλώνει της γονιμικές ιδιότητες της θεάς. Τα φίδια και το αιλουροειδές στο κεφάλι της υπανίσσονται την κυριαχία της στην άγρια φύση. Κνωσός. Νεοανακτορική περίοδος (1600 – 1500 π.Χ.).

 

 

 

 

 

 

Η σαρκοφάγος της Αγίας Τριάδας βρέθηκε σε ταφικό θάλαμο στη νεκρόπολη της Αγίας Τριάδας και χρονολογείται στο 1300 π.Χ. Ειναι κατασκευασμένη από πωρόλιθο με λεπτή στρώση ασβετοκονιάματος που φέρει ζωγραφικές παραστάσεις. Απεικονίζονυαι σκηνές που σχετίζονται με την απιθανάτια ή μεταθανάτια λατρεία. 

 

 

 

Το διάσημο κόσμημα που απεικονίζει τις δύο μέλισσες, ή σφήκες. Το κόσμημα βρέθηκε στη νεκρόπολη κοντά στο παλάτι των Μαλίων. Μάλια. (1800 - 1700 π.Χ.)